About

Gin  με τόνικ 101

…ή η μεγάλη επιστροφή.

5839979faa04f134f284506a736496d5

Το να ξεκινήσω ένα blog το 2018, ήταν μια απόφαση που την πήρα αφού το σκέφτηκα πολύ, πάρα πολύ, σίγουρα πιο πολύ από όσο σκέφτηκα το αν θέλω να επιστρεψω στην Ελλάδα μετά από 9 χρόνια στο εξωτερικό.

Το να επιστρέψω στην Ελλάδα το αποφάσισα μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, το αν αξίζει τον κόπο να να δημιουργήσω ένα blog και για ποιο λόγο το σκέφτομαι μήνες. Συγκεκριμένα το σκεφτόμουν από τότε που συνειδητοποίησα ότι αφήνοντας την πόλη μου, τα πάρκα της, τους φίλους μου, και τη ζαχαρένια μου, για να ακολουθήσω το σύζυγο μου στο νέο του επαγγελματικό ξεκίνημα, άφηνα και την 9ωρη καθημερινή βαρετή δουλειά μου. Αυτό συνεπάγεται άπλετο χρόνο, που θα μπορούσα να αφιερώσω στο γράψιμο. Τώρα που το blogging πεθαίνει; με ρώτησε ένας φίλος. Ε, τώρα έχω τον χρόνο, απαντάω εγώ.

Στο blog αυτό θέλω να γράψω για το πως ειναι να μαζεύεις 9 χρόνια σε κούτες και βαλίτσες, να τις φορτώνεις σε ένα αυτοκίνητο και να οδηγείς πίσω στην Ελλάδα (road trip alert!) Το blog αυτό θα είναι όμως και για το τί σημαίνει για μένα η επιστροφή στην Ελλάδα, για το πως είναι να αφήνεις μια χώρα που έγινε σπίτι σου για το μικρό χάος που κάποτε ήταν το σπίτι σου και για τις δυσκολίες αυτής της προσαρμογής. Επίσης, για όλα όσα ελπίζω να με βοηθήσουν σε αυτή την προσαρμογη: η Αθήνα, τα ταξίδια, τα βιβλία, ο σύζυγος μου, οι φίλοι που ξαναβρήκα, οι φίλοι που ελπίζω να αποκτήσω, το γράψιμο. Και ένα ποτήρι τζίν με τόνικ, που πάντα βοηθάει στα δύσκολα.

EN

In 2018, and after 9 years of leaving abroad, I decided to leave my steady job, a city that finally felt like home and people that I loved as one loves old friends, to move back to the city I always romanticised about; Athens.

This blog is about all the things that keep me sane during this transition phase; books, travels, my husband, my friends. And Gin with Tonic.

Advertisements