Πώς φιλιούνται οι αχινοί;

“Έχεις ιδέα πώς φιλιούνται οι αχινοί;”

“Ρουφούν τα αγκάθια τους μέσα και έτσι δεν τρυπούν ό ένας τον άλλον”

“Και δεν πονούν με όλα αυτά τα αγκάθια στην κοιλιά τους;”

Σίγουρα θα πονάνε λίγο

DSC_0010Αυτός ήταν ένας από τους ελάχιστους διαλόγους στο πρώτο βιβλίο της Αλεξάνδρας Κ* για μεγάλους. Ένα βιβλίο λίγο περίεργο, λίγο αστείο, χωρίς κόμματα, χωρίς τελείες, λίγο σαν κάποιος να μιλάει χωρίς ανάσα, να ομφαλοσκοπεί δίχως τέλος. Δε ξέρω τι να γράψω για τους “αχινους”, πέρα από το ότι είναι ένα βιβλίο για πέντε τύπους λίγο ταλαιπωρους, λίγο υπολειτουργικούς, που προσπαθούν να αγαπηθούν χωρίς αποτέλεσμα, να κρατηθούν από κάπου, κάποιον, τέλος πάντων. Όλα αυτά με φόντο την πόλη όπου “όλες οι διαδικασίες είναι τυπικές”, την Αθήνα.

Δεν μπορώ να αποφασίσω αν το βιβλίο μου άρεσε ή όχι. Ακόμα το ψάχνω. Μου κανε λίγο σαν ένα προσχέδιο σειράς που θα μπορούσε να βγάλει η Αλεξάνδρα Κ* για την τηλεόραση – αμήν και πότε δηλαδή. Δε ξέρω αν βλέπατε τις Ηρωίδες, κανα δύο χρόνια πριν, τη σειρά που είχε γράψει η Αλεξάνδρα και παιζόταν στο Mega. Ε, αν οι Ηρωίδες ήταν βιβλίο – με τύπους που είναι λίγότερο συμπαθητικοί όμως – θα ήταν το “Πώς φιλιούνται οι αχινοί”.

Πάντως, λίγο αυθαίρετα, στο Goodreads εβαλα τρία αστεράκια στο βιβλίο. Λίγο γιατί μου αρέσει πολύ η Αλεξάνδρα Κ*, λίγο γιατί το βιβλίο είχε φόντο την Αθήνα, που είναι βρώμικη και άσχημη, μα κουλ, λίγο γιατί μου θύμισε πάλι τις Ηρωίδες.  Το “Πώς φιλιούνται οι αχινοί” διαβάζεται σέ ένα ΣΚ ή σε δύο απογεύματα. Διαβάστε το, αν σας αρέσει ο Κορτώ, αλλά ένας Κορτώ λίγο πιο χαρούμενος, λίγο πιο αστείος και λίγο πιο απρόβλεπτος. Και με λιγότερα σημεία στίξης.

Παρεπιπτόντως, όποιος εδώ μέσα χολόσκασε που οι Ηρωίδες τελείωσαν πριν την ώρα τους να σηκώσει χέρι! Όπως και με τα “Υπέροχα Πλάσματα” της Μυρτώ Κοντοβά χρόνια πριν, έτσι και με τις Ηρωίδες είχα κολλήσει. Σειρές για κάτι τριαντάρηδες, που είναι λίγο γαμάτοι αλλά και λίγο παραδείγματα προς αποφυγή, με έξυπνους διαλόγους που δεν εκβιάζουν το γέλιο. Που κάνουν τις πατάτες τους αλλά εσύ τους συμπαθάς γιατί την πατάτα την έχεις κάνει και συ, και η φίλη σου και ο αδελφός σου κτλ κτλ κτλ. Σειρές ακατάλληλες για σεξιστές, ομοφοβικούς και στενόμυαλους – που λείπουν από τη σημερινή ελληνική τηλεόραση.

Αυτές τις σειρές τις αγαπάω και γιατί έχουν την Αθήνα ως φόντο, την πόλη της φοιτητικής μου ζωής, που τη λάτρεψα και στην οποία ήθελα να επιστρέψω. Είναι και η πόλη που ελπίζω να βρω γυρνώντας πίσω, πλυν των φίλων μου βέβαια, που δε ζουν πλέον εκεί, αλλά έχουν σκορπιστεί στα πέντε σημεία του ορίζοντα. Ελπίζω σαν κάτοικος Αθηνών επιτέλους, οι προσδοκίες μου να εκπληρωθούν, και να μην υπολειτουργώ και εγώ σαν τους ήρωες των αχινών. Να κάνω τις πατάτες μου και να βγαίνω με τους fellow Αθηναίους να τους λέω τις πατάτες μου και να πίνουμε τζίν με τόνικ και να λιαζόμαστε στα τραπεζάκια έξω.

12347792_10153452613172968_7456504728453648465_n

Αμήν!

Advertisements

16 thoughts on “Πώς φιλιούνται οι αχινοί;

  1. Όταν είδα τον τίτλο πραγματικά απόρησα!
    Δεν το έχω διαβάσει, δεν ξέρω καν αν θα πέσει στα χέρια μου ποτέ.
    Αλλά μου άρεσε, μου άρεσε που ξεκίνησες από εκεί και έφτιαξες κι εσύ ένα μικρό σκηνικό με φόντο την Αθήνα!

    Τα υπέροχα πλάσματα ήταν από τις αγαπημένες μου!
    Ωραία… βόλτα θα πω!
    καλό σου βράδυ και ελπίζω πραγματικά να βρεις όσα ψάχνεις!

    Liked by 2 people

  2. Αχ οι Ηρωίδες!!
    Η Αλεξάνδρα Κ ειναι λιγο περίεργη στη γραφή της, ειχα διαβασει το la la land και μου είχε αφήσει την ίδια αίσθηση, δεν ήξερα αν μου αρεσε ή όχι μου άφησε όμως μια όμορφη αίσθηση ☺️

    Liked by 1 person

    1. Οντως είναι περίεργη η γραφή της. Είναι πανέξυπνη και πολύ αστεία όμως, και αυτό βγαίνει και στο χαρτί. Σε ευχαριστώ για το βιβλίο! Βάλτο στη λίστα με τα 5 βιβλία που θα διαβάσεις στο road trip 😉

      Liked by 2 people

  3. Εγώ επειδή ούτε το βιβλίο έχω διαβάσει, ούτε τη σειρά έχω δει, θα σου ευχηθώ όντως οι προσδοκίες σου να εκπληρωθούν και να απολαύσεις πολλές βόλτες με τζιν και τόνικ και φίλους στην Αθήνα!😘

    Liked by 1 person

  4. Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει και ούτε τηλεόραση βλέπω συχνά, πόσο μάλλον σειρές. Όμως, ο τίτλος με ξάφνιασε..Ειρωνικός θα’λεγα..Και όπως και να το κάνουμε, κρίμα δεν είναι που οι αχινοί, αρσενικά και θηλυκά είναι καταδικασμένα στην μοναξιά τους; Και ούτε να φιληθούν καν δεν μπορούν; Τουλάχιστον , οι άνθρωποι έχουν, εν δυνάμει, την ελευθερία του νάναι μαζί..

    Like

    1. Ο διάλογος στο βιβλίο συνεχίζεται, και νομίζω καταλήγει στο ότι οι αχινοί όντως δεν μπορούν να φιληθούν, εκτός και αν από τη χαρά τους που συναντούν ο ένας τον άλλον μέσα σε ολόκληρο βυθό, πάνε να φιληθούν, ρουφάνε τα αγκάθια στην κοιλιά τους και πεθαίνουν. Ο διάλογος συνεχίζει κάπως έτσι:

      “Γιατί έχω βρει πολλούς αχινούς χωρίς αγκάθια και ήταν όλοι πεθαμένοι”.
      “…”
      “Νομίζω άμα είχαν φιληθεί δε θα’χαν πεθάνει”.
      “…”
      “Μέχρι να τελειώσει το φιλί τουλάχιστον”
      Ο τίτλος σίγουρα σου τραβάει την προσοχή. Δε ξέρω αν είναι ειρωνικός ή όχι αλλά όπως και στο τίτλο, έτσι και σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο η συγγραφέας αναμετριέται με τις λέξεις και τα νοήματα τους.

      Αν σου αρέσουν αυτές οι ιστορίες, να το διαβάσεις!

      Liked by 1 person

  5. Είναι τύπου Ηρωίδες; Πάω να το πάρω αύριο κιόλας! Πόσο μου άρεσε αυτή η σειρά. Η
    Την αγάπησα όταν ο ηθοποιός διάβασε το απόσπασμα από την Γραμμή του Οριζοντος. Σε βιβλιομπελαδες με έβαλες 😛

    Like

    1. Φοβάμαι ότι ίσως να σου δημιούργησα προσδοκίες μεγαλύτερες από οτι πρέπει! Μήπως να στο στείλω εγώ να μη ξοδεύεσαι; Δε θέλω να σε πάρω στο λαιμό μου!

      Like

      1. Αλίμονο! Σε ευχαριστώ για την πρόθεση, αλήθεια, αλλά θα το πάρω στις 14 του Αγίου Βαλεντίνου. Θα πάω στην παρουσίαση του βιβλίου!

        Like

  6. Χαίρομαι πολύ που μέσω ενός ποτηριού τζιν με τόνικ η Αλεξάνδρα Κ* μού έλυσε μια από τις διαχρονικές απορίες της ζωής μου: γιατί οι αχινοί, ακόμα κι όταν είναι όλοι μαζί, είναι ο καθένας μόνος του και μάλιστα ψιλοκουνώντας λες απειλητικά, λες αδιάφορα, τις βελόνες τους.

    Φοβούνται, οι χαζοί οι αχινοί, μη φιλήσουν και τσιμπηθούν. (Πιο καλή η μοναξιά κλπ) Άβυσσος η ψυχή του αχινού..

    Τουλάχιστον διατηρούν το λεπτό τους γούστο και την αίσθηση του καθαρού: Λένε πως όπου υπάρχουν αχινοί τα νερά είναι καθαρά. (Όταν το είπα σε ένα παιδάκι κάποτε, μου απάντησε: “ναι, αλλά υπάρχουν αχινοί και δεν κολυμπάμε” – δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, που τραγουδάει κι ο συνονόματος..)

    Λοιπόν, τζινμετόνικ, περιμένω και το μεθεπόμενο βιβλίο της λίστας, που διάβασα κι εγώ πρόσφατα, για να ανταλλάξουμε εντυπώσεις.

    Καλές Βρυξέλλες

    Like

    1. Καλώς τον κ. Λι! Οι καημένοι οι αχινοί είναι λίγο παρεξηγημένοι. Σαν παιδάκι, τους επιανα στα χέρια μου, και αυτοί αντι να με τσιμπήσουν, με γαργαλούσαν λίγο περπατώντας στην παλάμη μου, πριν πέσουν και πάλι στο νερό. Επίσης, είναι πεντανόστιμοι οι άτιμοι! Η απόλυτη γκουρμεδιά της παιδικής μου ηλικίας: ελεύθερο κάμπινγκ με τους γονείς, στα νότια παράλια της Κρήτης, βουτιές από τισ 7 το πρωί, και για τη λιγούρα, ένας αχινός, με λίγο λεμόνι και τίποτα αλλο. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο, και που πέρασες από εδώ. Σύντομα θα τα πούμε και για τον Στόουνερ! Καλό Σαββατοκύριακο!

      Like

  7. (ε, ας κάνω και μια δευτερολογία, αφού γαργαλήθηκε η μνήμη από το περπάτημα ενός αχινού)

    Γευστικές απολαύσεις παράλληλες. Άλλοι γονείς στη νότια Κρήτη, άλλοι στο Ιόνιο. Ο πατέρας μου είχε ένα δικό του τρόπο να μαζεύει τους αχινούς. “Αυτοί που είναι στα φύκια είναι πιο γεμάτοι και πιο νόστιμοι”, έλεγε. Το νερό μέχρι τη μέση, περίπου, και κρατώντας την ισορροπία με τα χέρια του ανίχνευε με τις πατούσες τους αγκαθωτούς μεζέδες. Όταν εντόπιζε κάποιον, βουτούσε και με τα χέρια τον σήκωνε. Εκπαίδευση ο μπαμπάς, σχολείο. Ποιος τρώγεται, ποιος δεν τρώγεται, πότε είναι γεμάτοι, πού τους βρίσκουμε, πώς τους ανοίγουμε, πώς τους τρώμε..” Όπως το λες: Η απόλυτη γκουρμεδιά, μόνο με λίγο λεμόνι. Βέβαια, όχι, για το πώς φιλιούνται δεν είχα μάθει ποτέ μου. Κι ίσως δικαίως, αφού τελικά, οι καημένοι, δε φαίνεται να φιλιούνται.
    Μην ευχαριστείς. Χαρά μου να περνάω. Άλλωστε σπάνια βρίσκεις τόσο καλό (και δωρεάν) τζιν με τόνικ, να ρέει ελεύθερα.

    Τα φιλιά μας.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s